RABUFNIRE - explicat in DEX

Pentru un rezultat mai bun, cauta cuvintele la singular
RABUFNIRE
RĂBUFN'IRE, răbufniri, s.f. Faptul de a răbufni; (concr.) zgomot surd şi puternic, răbufnitură. - V. răbufni.
RĂBUFN'IRE s. 1. v. |erupţie||. 2. v. |izbucnire||.
răbufn'ire s. f., g.-d. art. răbufn'irii; pl. răbufn'iri

Alte cuvinte din DEX

RABUFNI RABUFNEALA RABOTOR « »RABUFNITURA RABUI RABUIALA