CONSPIRACONSPIR'A, consp'ir, vb. I. Intranz. A organiza, a urzi o conspiraţie; a complota; a unelti. ** Fig. A tinde, a lucra pentru un scop unic. - Din fr.
conspirer, lat.
conspirare. CONSPIR'A vb. v.
|complota||.
conspir'a vb., ind. prez. 3 sg. şi pl.
consp'iră